![sojavelden](https://www.arnoschrauwers.nl/weblog/wp-content/unloads/sojavelden-1024x538.jpg)
Er verdwijnt nogal wat tropisch regenwoud voor de verbouwing van soja
De mens is een dominante en destructieve diersoort. Toch blijkt dat onderzoekers die zich bezighouden met natuurbe-scherming rekenmodellen gebruiken waar de factor mens nauwelijks in voorkomt. Dat moet anders, vinden onderzoekersters van de universiteit van Michigan. Ze stellen voor als het om bedreigde soorten gaat realistischer modellen te gebruiken, waar de mens een factor van belang is.
Om te voorspellen hoe soorten zich zullen ontwikkelen gebruiken biologen, ecologen e.d rekenmodellen die soortenverdelingsmodellen worden genoemd. Deze rekenmodellen worden in de natuurbescherming gebruikte, maar ook voor de verspreiding van ziektes, voedselzekerheid enz. Daarbij wordt bij de verdeling van de soorten rekening gehouden met factoren zoals klimaat(verandering) en de natuurlijke habitat, maar volgens Veronica Frans ontbreekt de factor mens meestal. “We moeten rekening houden met een nieuwe werkelijkheid. We leven in een door de mens overheerste wereld.”
Frans en haar mentor Jianguo Liu hebben duizenden artikelen doorgespit over 58 000 soorten over de hele wereld. Ze vonden dat slechts in 11% van die bijna 13 000 artikelen de menselijke activiteit werd inbegrepen. Frans: “Bijna de helft van de artikelen die het toekomstige klimaat projecteerden hield de menselijke predictoren constant in de tijd. Dat zou kunnen leiden tot vals optimisme over het effect van de menselijke activiteiten op de klimaatverandering.”
Mens
Bijna de helft va de soortenverdelingsmodellen die gebruikt werd om de populaties en verdeling van de soorten te voorspellen gebruikten verschillende klimaatscenario’s, maar hielden de menselijke activiteiten in de tijd constant. Dat wil zeggen dat als je voorspellingen wilt doen over omvang en verdeling van de soorten je geen rekening houdt met veranderingen van steden, infrastructuur, landbouw, grondstofwinning en andere menselijke activiteiten. Dat is vreemd voor een van populairste rekenmodellen van ecologen, vindt Frans.
“Dat moet veranderen”, vindt Liu, “want natuur en mens zijn zijn stevig gekoppeld. niet alleen lokaal, maar ook op grote afstanden. We kunnen alleen vooruit naar een mondiale duurzaamheid als we alle aspecten van onze echte wereld meenemen.”
Bron: phys.org